Feline Hypertrofische Cardiomyopathie, kortweg HCM, is de meest voorkomende hartaandoening bij katten. Het is een aandoening van de hartspier waarbij deze abnormaal verdikt. Hierdoor verliest ze aan soepelheid en wordt de bloedstroom door het hart belemmerd. Het hart moet meer inspanning leveren waardoor de hartspier nog meer in dikte toeneemt en tenslotte degenereert. Er ontstaat een vicieuze cirkel, m.a.w. de ziekte is progressief.
Alhoewel de reden waarom de hartspier initieel verdikt nog niet gekend is, weet men wel met zekerheid dat het om een erfelijke overdraagbare aandoening gaat. De enige manier om HCM zo snel en volledig mogelijk te eradiceren, is regelmatig testen en verstandige conclusies trekken uit de resultaten van de testen. Vandaar het uitzonderlijke belang van een correcte diagnose.
HCM 2Op www.pawpeds.com vindt u behoorlijk veel informatie over o.a. HCM en het testen op deze aandoening.
De middelen momenteel voor handen om de diagnose van HCM zo accuraat mogelijk te stellen, zijn klinische symptomen gekoppeld aan echocardiografie bij levende dieren, en lijkschouwing. De ziekte heeft een variabele expressie wat wil zeggen dat meerdere genen en/of andere factoren een rol spelen. Hierdoor kan de graad van klinische aantasting sterk variƫren. Sommige dieren vertonen erge ademhalingsmoeilijkheden, verhoogd hartritme of bijgeruis, andere slechts milde toename in ademhalingsfrequentie. Bij het levende dier zijn er testen, zoals cardiogram en echografie, die helpen tot een juiste diagnose te komen. Deze technieken zijn echter niet 100% efficiƫnt om dieren met zeer milde letsels te diagnosticeren. Sommige dieren sterven dan ook plots zonder voorafgaande symptomen.
Elk dier dat sterft zou dus steeds een lijkschouwing moeten ondergaan om na te gaan of het dier, ook al waren er geen klinische aanwijzingen, letsels vertoont van HCM. Aangetaste dieren hebben namelijk vrij typische veranderingen aan het hart. Vooral het linker deel van de hartspier vertoont sterke verdikking. Het hart weegt meer dan bij gezonde dieren. Hierbij wordt rekening gehouden met het absolute gewicht (normaal ongeveer 20 tot maximaal 30gr.), of beter nog, met het percentage dat het hartgewicht uitmaakt van het totale lichaamsgewicht (normaal 0.4% LG).
Niet zelden wordt bij dieren met HCM een bloedklonter gevonden in de grote bloedvaten die de ledematen van bloed voorzien. Dit verklaart waarom sommige dieren plots verlammingsverschijnselen van de achterhand kunnen vertonen.
Tijdens een lijkschouwing worden er eveneens monsters genomen voor verder onderzoek. Onder de microscoop zijn de spiervezels bij HCM sterk vergroot en lopen willekeurig door elkaar, terwijl bij een gezond hart de vezels klein zijn en mooi parallel lopen. Bij hartfalen, zelfs in het subklinische stadium, worden er vaak bijkomende veranderingen gevonden in de longen en lever. Deze laatste zijn te wijten aan de abnormale doorbloeding of opstapeling van vocht in deze organen. Lijkschouwing is dus de meest definitieve manier om HCM uit te sluiten.
Tenslotte biedt het uitvoeren van een lijkschouwing nog bijkomende voordelen. Niet enkel kan het leiden tot de diagnose van HCM, soms kan hierdoor bewezen worden dat in geval van klinische aanwijzingen van HCM er andere oorzaken aan de basis liggen van het harfalen: bv. afwijkingen in bloedvaten, hypertensie of schildklierproblemen. Voor kwekers is lijkschouwing ook vaak nuttig om klinisch onopgemerkte aandoeningen of besmettingen met kiemen of parasieten (die soms een kattenkolonie teisteren), te onderkennen. Tijdens een lijkschouwing worden de dieren namelijk zeer nauwkeurig onderzocht: alle organen worden macroscopisch bekeken, gemeten en gewogen. Verder worden stalen genomen om verder onder de microscoop te bestuderen.

Voor praktische informatie in verband met de lijkschouwing van uw dier kan u o.a. terecht bij:
Universiteit Antwerpen
Departement Dierengeneeskunde
Campus Drie Eiken
Universiteitsplein1
2610 Wilrijk
Tel: 03/820.24.00

Belgian Cat Club vzw